Verdwalen in een bekend landschap - 20 augustus t/m 27 september 2009

Openingsevenement

Op zondag 13 september - om 14 uur op de minuut af - werden we verrast door een bijzonder evenement - de opening van deze expositie. Het evenement vond buiten deKunstClub.nl plaats, op een industriële locatie. Het was de eerste keer dat we zoiets organiseerden buiten de eigen veilige muren .... spannend! In de uitnodiging stond precies beschreven hoe men op de gekozen locatie kon komen (de betonmortelcentrale van Beamix aan het Beatrixkanaal in Eindhoven Strijp) en hoe laat we zouden beginnen. De bezoekers werd op het hart gedrukt: "We zijn onverbiddelijk. Ben je niet exact op tijd op de exact juiste plek - dan mis je het gebeuren .... Bestudeer dus onderstaand plattegrondje en zet je horloge gelijk. Loopt het nog accuraat?" Gezien het grote aantal mensen dat bij deze gebeurtenis aanwezig was, had iedereen de waarschuwing goed ter harte genomen. Velen waren uit voorzorg gewoon al wat eerder gekomen. Ze namen het zekere voor het onzekere.

Voor alle zekerheid hadden we er nog een extra plaatje aan toegevoegd, want stel je voor dat men ons evenement zou moeten missen omdat men de locatie niet kon vinden! Ondenkbaar toch? We schreven: "Als je nevenstaand beeld waarneemt, ben je al een héél eind in de goede richting!" Dit bijzondere gebouw is echt wel karakteristiek c.q. uniek te noemen. En we stonden klaar aan de voet van het gebouw. Het gebouw ziet er 's nachts overigens nóg imposanter uit. maar dat valt pas op als het donker is ....

Het uur naakt

De opening bestond uit een performance door de drie kunstenaars die deze tentoonstelling hadden gebouwd: Dré Verkerk, Heleen Brinkman en Gerry Swinkels. Je begrijpt, dat er wel enige voorbereiding aan vooraf ging.

Op onderstaande foto's zien we hoe ze het terrein verkennen.

Alles wordt in gereedheid gebracht. Pijlen op het wegdek, zodat de toeschouwers vanzelf in de fuik liepen.

Het uur slaat!

Toeschouwers verzamelen zich op de plaats delict status nascendi.

Niemand weet wat er te gebeuren staat. De spanning stijgt gestaag. Gerry en Heleen stellen zich op ....

.... en dan begint de actie. Heleen tekent de aanzet van een krijtlabyrinth ....

.... dat afwisselend door Gerry en Heleen wordt uitgebreid .... acties die door het naderbij schuifelende publiek met verbazing worden gevolgd.

Maar dan is er een disruptie. Een mysterieuze figuur in zwarte cape en hoed verschijnt als uit het niets. Geen woord spreekt hij, zijn blik is op de verte gericht ....

Het publiek raakt in verwarring. Wat is dat voor een verschijning? Langzaam loopt hij weg, na enige aarzeling beginnen de toeschouwers hem te volgen, weg van het labyrinth. Als was hij een moderne Rattenvanger van Hamelen ....

Zo vormt zich achter de mysterieuze figuur - in wie we nu de kunstenaar Dré Verkerk herkennen - een rij mensen die hem nieuwsgierig volgen op zijn kronkelig pad. Langs het kanaal ....

.... langs industriële gebouwen ....

.... op weg naar?

Natuurlijk .... naar de Zeelsterstraat! Daar wordt de bedoeling van heel het geheimzinnig gebeuren in één keer duidelijk. Dré poseert voor één van zijn schilderijen en inderdaad, het is alsof hij zo van het doek is gestapt ....

.... Heleen wijdt zich aan haar grote labyrinth ....

.... terwijl Gerry zich afvraagt, of dit schilderij van haar eigenlijk wel precies recht hangt!

Naar de top van deze pagina