kunst in wording

Dit GEBEURT er nu in deKunstClub.nl !

16 januari 2015 - Alex den Ouden - Luminescent thoughts (een zogenaamd "1-minuut-filmpje")




16 januari 2015 - Alex den Ouden - Twijfel (een zogenaamd "1-minuut-filmpje")




medio januari 2015 - Alex den Ouden en Tanya Cnossen - Boetseren is ruig werk

Tanya Cnossen had een grote kop in klei onder handen. Het boetseren wilde niet erg vlotten, de klei was een tikje aan de vochtige kant, en dus ERG plastisch. Tijdens het boetseren stond er "toevallig" een camera op statief in de buurt. Daarmee werd een reeks foto's geschoten, die in de onderstaande animatie eindigden. Overigens was het resultaat adembenemend mooi ....





1 januari 2015 - Alex den Ouden - Ultrakort theater

Buurvrouw (kijkt samenzweerderig) "Vinnu het ook zo verschrikkelijk, buurman?"
Buurman (snuft, haalt een mouw over zijn ogen) "Ja buurvrouw, verschrik-k-k-k-k-k-k-kelijk!"
Buurvrouw (begint ook te snotteren) "Vooral toen ....." (barst in tranen uit)
Buurman (balt een vuist, schudt het hoofd, slikt enkele malen) "Jaah, ik dacht, oh nee toch ...."
Buurvrouw (wrijft heftig in haar ogen, snuit neus in kletsnatte zakdoek) "Ik zei nog, 't zal toch niet zo wezen dat ...."
Buurman (vermant zich) "Maar buurvrouw .... volgende week is er weer een aflevering ...."


20 december 2014 - Addy van de Ven en Tanya Cnossen - Gedicht naar observatie: "Square"

Tegeltjes in alle kleuren
staan voor mij in een rek.
Mooi rood met gezonde blos,
een andere wat bleek en even een beetje ziek of zo.
Uitslag in allerlei kleuren want
met een tegeltje kan veel gebeuren.
Mat-met-bobbels of glanzend-en-vlak.
Groen met een soort oortje,
Gebroken, gebarsten, gekrompen.
Naast en onder elkaar,
allemaal verschillend en allemaal klaar.
Hoe het tegeltje ook is geworden -
ik zit er voor en kijk er naar.



half december 2014 - Marian Vaags - Start van de voorbereidingen voor de Soiree "Op zoek naar de Ziel"

De eerste soiree die we organiseren .... en (naar zich nu al laat aanzien), een perfect evenement. Uiteraard wil je de hele voorbereiding meemaken? We houden je op een eigen pagina op de hoogte.


begin december 2014 - Alex den Ouden - Geslaagd experiment met het stoken van "ossenbloedrood" (sang de boeuf)

Keramiek tot ossenbloedrood glazuren is een oude techniek, die vaak mislukt. Het werk moet namelijk homogeen (sterk) reducerend gestookt worden, om de koper­houdende glazuur om te zetten in een glazuur met fijn verdeeld puur koper. Wij pionierden een eigen methode, met - zie de foto's - verrassend goede resultaten. Het proces kent verschillende stadia. Eerst wordt het werk biscuit gestookt. Grove witte klei, op 950 °C, in een rustig tempo. Dan wordt het werk bestreken met een Raku-glazuur die rijk aan koper is. In dit geval, koper­luster. Het had ook turquoise of flessengroen kunnen zijn. Bij het aanbrengen van de glazuur laten we een deel van het oppervlak vrij. In de onderste foto zie je, dat de kroon van het schaaltje niet is geglazuurd. De glazuur wordt in de electrische oven gestookt op 1050 °C. De oven heeft een oxiderende atmosfeer, en de gestookte glazuurlaag heeft dan ook een blauwig-groene kleur. Vervolgens dompelen we het werk minimaal 10 minuten in een warme verzadigde suikeroplossing. Na uitnemen en 24 uur drogen, pakken we het object met een handje zaagsel in een stalen blik ("saggar"). Dat wordt in de electrische of in de Raku-oven snel gestookt tot 800 °C. Na afkoeling en opening van het blik blijkt dat de suiker zwart is gebrand, de glazuur volledig is gereduceerd, en dat zich plaatselijk bijzondere glanseffecten voordoen. De glazuurlaag heeft ook een fluwelig uiterlijk gekregen.


begin november 2014 - Alex den Ouden - 16-vaks maand-expositie "Shock"

Bij een maand-expositie op het thema "Shock" zou je wellicht stevige, harde, "shocking" objecten en beelden verwachten. Het onderhavige ontwerp is echter de zachtheid zelve, een gebeurtenis van niets, zonder enig gewicht. Een soort gedroomd beeld c.q. gedroomd object. En misschien is dat juist wel waarom het werk deel uitmaakt van deze expositie .... Ontwerpschets van "Shock 01", één van de tentoongestelde objecten.



medio oktober 2014 - Tanya Cnossen - Nieuwe schilderobjecten

Op veel plaatsen in deKunstClub.nl vind je materialen liggen, in allerlei stadia van ontbinding. Zo ook een stapel houten pallets, enkele half vermolmd, andere (nog) in betere conditie. Die pallets zijn met cirkel- en kettingzaag gesloopt tot hanteerbare brokken hout. Uit die stapel haalde Tanya triomfantelijk een tiental hout­blokken die ze hergebruikte als schilder­ondergrond. Met de vlakschuurmachine gedeeltelijk schoongeschuurd; met acrylverf gedeeltelijk voorgestreken. De vormen zijn niet perfect, soms schuin gezaagd, soms gebarsten of gescheurd. Doorleefd. De inspiratie voor de schilderingen ontleende Tanya aan de (toen) aangekondigde eerste 16-vaks maand-expositie, met het thema "Machines".



medio oktober 2014 - Addy van de Ven en Tanya Cnossen - Opening Herfst-verkooptentoonstelling

Op deze tentoonstelling werd een keur aan keramiek van Tanya Cnossen getoond. Addy van de Ven, dichter, werd spontaan geroerd door één van de werken en schreef er ter plekke een gedicht over. Tijdens de opening droeg Addy zijn gedicht zelf voor, spontaan, rauw van de lever zogezegd. Het kreeg veel bijval. Op haar beurt maakte Tanya Cnossen deze tekening bij het gedicht. Vlinder van porselein, waar zit je?
ik wil je kopen, geven, krijgen,
loslaten en blijven waar je hoort.
Misschien hoor je nergens en vlieg je maar wat.
Ik krijg het warm - warmer - heet.
Als het geen doel heeft, waar moet je dan
kijken om te zien wat ik verwacht.
Ik krijg er fladdervingers van die niet willen schrijven.
Maar ze doen het toch.
Waarom?
Gewoon omdat dat is wat ze doen.
Fladdervingervlinders.
Vlinder ik heb je.



begin oktober 2014 - Marian Vaags - 16-vaks maand-expositie "Machines"

Uitermate geslaagd voorbeeld van "samengeraapte kunst", van de hand van Marian Vaags. Een paar stukken mooi geroest staal, wat keramiek met rode glazuur, wat einden staaldraad, een paar onderdelen uit een oude Grootvader's klok .... en dat "je ne sais quoi" dat een kunstenaar nu eenmaal heeft. Het thema was "Machines" en dit is duidelijk een machine. Het ingenieurs­hart bloeit op bij deze stoere constructie. Vraag niet naar een functie .... net als bij veel andere interessante kunst moet die nog (uit)gevonden of gedroomd worden. Dat laten we met een gerust hart over aan de kijker.



begin oktober 2014 - Alex den Ouden - 16-vaks maand-expositie "Machines"

De "Universele Politieke Robot". Een van de objecten op deze tentoonstelling. Dit is het pilot-model. Het ligt in de bedoeling alle Nederlandse politici te vervangen door een dergelijk type robot. Mod. 0-2014. Een flinke besparing. De robot is redelijk goedkoop EN stukken beter geprogrammeerd dan de gemiddelde politicus. Hij werkt geconcentreerder, efficienter en gerichter. Een Tweede Kamer in robotvorm zal een stuk rustiger, zeg maar, éénstemmiger zijn. Bijzonder voordeel is dat deze robot Nederlands ontwerp is. De ontwikkelaar ziet vrijwillig af van enige honorering. De fabricage geschiedt in Nederlandse bedrijven.



augustus 2014 - Alex den Ouden - Vingeroefening in het project "Pervers / Invers"

We zaten gezellig aan tafel, die geleidelijk steeds leger werd. En toen kwam de vraag op - hoe zou een Pervers / Inverse maaltijd er uit zien? Minder smakelijk, vrees ik. De eters zitten op de tafel, de ruggen naar elkaar gekeerd. Hun voeten hebben ze op de stoelzittingen gezet, ter weerszijden van hun bord, dat middenop de stoelzitting prijkt. De eters produceren, onder een ongezellige stilte, brokken maaltijd uit hun slokdarm. Ze halen de brokken met mes en vorm uit hun mond en deponeren ze op hun bord, waar enig gegoochel met mes en vork de brokken netjes samenvoegt, tot bijvoorbeeld een halve gebraden kip. Onderwijl spugen de eters van tijd tot tijd een slok wijn in hun glas, dat zodoende steeds voller wordt. Aan het eind van de maaltijd worden de volle borden geleegd in pannen en afgevoerd naar de keuken. De wijnglazen worden uitgeschonken in lege wijnflessen die daarna worden gekurkt en afgevoerd naar de wijnkelder, waar ze steeds jonger liggen te worden. De gasten staan vreseljk hongerig op van tafel en begeven zich naar hun kamers, alwaar zij hun feestkledij aantrekken. Tijdens de maaltijd zijn zij uiteraard gehuld in weinig meer dan onderkleding ....
Waarom moet ik hierbij steeds weer denken aan de Franse en Italiaanse cinema? En was daar niet Mr Creosote in Monty Python's The Meaning of Life ?


(oudere items zijn gearchiveerd; je vindt ze hier)