kunst in wording

Pervers / invers

Grenzeloze fantasie

Hardnekkig onlogisch, totaal (in)consequent - alles gaat op zijn kop, ad absurdum

Stel je een wereld voor, waarin alles net anders is dan normaal, precies het omgekeerde wordt. Qua functie, qua doel. Een boekenkast transformeert tot een stapeltje kastboeken. Een geschilderd naakt wordt tot levend 3D-beeld. Mensen lopen achteruit, hun kleding verwordt tot bloot en voorheen onbedekte lichaams­delen (handen, gezicht) worden zorgvuldig bedekt. De kleurenwereld verandert tot een negatief.


Exposities gaan overdag op slot en kunnen alleen 's nachts bezocht worden. Er is geen licht, natuurlijk wel blacklight. De uitgestalde kunst staat onopvallend in verscholen hoekjes. Trivia zijn pontificaal aanwezig (de trap en de hamer die we nodig hadden bij de inrichting; het bordje "toilet" en het bijbehorende zwarte schoteltje met orue-muntjes). Die staan in de spotlights.

Omgekeerd

Muziek wordt uitsluitend nog achterstevoren uitgevoerd door musici met de rug naar de toehoorders gezeten. Een autosnelweg langs een Vinex-wijk wordt fluisterstil. Een donkere nacht in een bos zit barstensvol herrie, geschreeuw en ander fataal lawaai. Een Mondriaan in bolvorm. Een globe wordt een holle schaal, met de boomwortels er buiten uitstekend en het hele heelal aan de binnenzijde geconcentreerd.

Wonderland, wel griezelig

Betreed dit pervers geïnverteerde virtuele Wonderland à la Alice. Gespiegeld en herspiegeld.

Nog wat vingeroefeningen

Een brandschoon hok, aangenaam frisse geur, waarin een gloednieuwe lege vuilnisbak staat, omringd door stapels onverpakt geurloos afval. Een menselijk lijf binnenstebuiten gekeerd, dus gezien van binnenuit. De intiemste organen zweven in de ruimte als de tentakels van een inktvis, groeien uit het hart. Of uit de hersens. Een printer die tekst opleest in plaats van hem af te drukken. De aangeleverde te printen originelen worden opgeslokt, die zien we nooit meer terug. Een tentoonstellingscatalogus, witte tekst op zwart, foto's in negatief. Rechts gebonden, tekst op z'n kop, paginanummering aflopend. Mannen tutten zich op en kwebbelen, vrouwen sjouwen stoer door het leven. Hij geniet een prikloos watertje of een likeurtje, zij vat een pint of een borrel.

Woningen krijgen transparante wanden maar ondoorzichtige ramen. Een babypop sluit de ogen als ze overeind staat en heeft de ogen wijd open als ze ligt. Melk = de zwarte motor! Een nieuwe Yellow Submarine, te weten een blauw roeibootje op de woeste baren. Regen op een beredruk vakantieoord. Zon op een totaal leeg en verlaten sneeuwlandschap. Een Tomtom die linksaf zegt en rechtsaf toont op het schermpje. Stationsomroeper: "de Intercity naar den Bosch, Utrecht, Amsterdam Amstel, Amsterdam Centraal en Haarlem vertrekt vandaag niet van Spoor 6". Een lijkkist met binnenin een bordje "Uitgang" en buitenop een slot. Een klok die achteruit tikt.


Minder smakelijk

Hoe zou een pervers / inverse maaltijd er uit zien? De eters zitten op de tafel, met de rug naar elkaar toe. Hun voeten hebben ze op de stoelzittingen gezet, ter weerszijden van hun bord, dat middenop de stoelzitting prijkt.

Zij produceren, onder een ongezellige stilte, brokken maaltijd uit hun slokdarm. Ze halen de brokken met mes en vorm uit hun mond en deponeren ze op hun bord, waar enig gegoochel met mes en vork de brokken netjes samenvoegt, tot bijvoorbeeld een halve gebraden kip. Onderwijl spugen de eters van tijd tot tijd een slok wijn in hun glas, dat zodoende steeds voller wordt. Aan het eind van de maaltijd (loopt de tijd eigenlijk terug?) worden de volle borden geleegd in pannen en afgevoerd naar de keuken (waar er allelei fascinerende technieken op los worden gelaten). De wijnglazen worden uitgeschonken in lege wijnflessen die daarna worden gekurkt en afgevoerd naar de wijnkelder, waar ze steeds jonger liggen te worden. De gasten staan vreseljk hongerig op van tafel en begeven zich naar hun kamers, alwaar zij hun feestkledij aantrekken. Tijdens de maaltijd zijn zij uiteraard gehuld in weinig meer dan treurige onderkleding ....